147عشق يعنى مرگ را در انتظار
عشق يعنى جان سپردن بهر يار
عشق يعنى كربلاى با حسين
گفتن در خاك و در خون يا حسين
اين همه در راهپويان بلاست
شيوهى دلدادگان كربلاست
كربلا اى وسعت سرخ جنون
كربلا اى بىكران درياى خون
كربلا اى نقطهى آغاز نور
ذرّه ذرّه خاك تو همراز نور
دارد امشب نغمهها با شور و شين
خيمهى يارانِ جانباز حسين
شور جان در باختن در راه او
هاله بودن گرد روى ماه او
اى عجب از كار دلداران عشق
سوختن در آتشِ ياران عشق
هر كه شد كوى محبت مأمنش
آتش اين عشق گيرد دامنش
عشق ثاراللّٰه، عشق انبياست
هر كه دارد عشق او از اولياست
اى ولىّ حق شده با عشق او
از مَىْ مهرش بيا پر كن سبو