67بالا رفت و كف آن را بجاى فرش و حصير،شنهاى نرم پوشانده بود و طبق مضمون احاديث متعدد در بعضى از فصول سال،تابش مستقيم آفتاب سوزان مدينه نماز گزاران را شديداً ناراحت مى‌نمود.به طورى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با جملۀ
«اذا اشتد الحرّ فابردوا عن الصلوة» 1اجازه داد اقامۀ نماز تا فروكش كردن گرما و برگشت سايه به تأخير افتد.
ولى بازهم فشار گرما موجب گرديد كه صحابه آن حضرت درخواست كنند براى مسجد سقفى ايجاد شود و آن حضرت هم با اين درخواست موافقت نمود و دستور ايجاد سقف بر روى مسجد را صادر فرمود. 2اينجا بود كه چند ستون از درخت خرما در كف مسجد نصب و روى آن با برگ خرما و علفهاى بيابانى پوشانده شد و چون بهنگام بارندگى،آب به داخل مسجد فرو مى‌ريخت صحابه مجدداً عرضه داشتند:يا رسول اللّٰه:
«لَوْ أَمَرْتَ بِالْمَسْجِدِ فَطُيِّنَ»؛ «دستور بدهيد روى سايه بان مسجد،گل اندود شود»رسول خدا فرمود
«لاٰ عَرِيشٌ كَعَرِيشِ مُوسَى عليه السلام» 3نه،سايه بانى باشد مانند سايه‌بان موسى عليه السلام.
در روايتى آمده است:براى حفظ برگها و علفهاى خشك سايه بان مسجد،در مقابل باد و طوفان در بعضى قسمتهاى آن خاك رس ريخته شد،به طورى كه بهنگام باران شديد،همان خاكها بصورت گل به داخل مسجد فرو مى‌ريخت و شخص رسول خدا صلى الله عليه و آله در ميان آب گل آلود نماز مى‌خواند و اثر گل در پيشانى مباركش ديده مى‌شد.
شن‌ريزى كف مسجد:
در سنن ابوداود با سند از ابى‌الوليد چنين نقل شده است كه از عبداللّٰه بن عمر سؤال كردم علت اين كه كف مسجد با شن مفروش گرديده است،چيست؟ عبداللّٰه پاسخ داد كه يك شب در مدينه باران شديدى آمد و كف مسجد را گل فرا گرفت.بعضى از نمازگزاران براى اين كه آلوده به گِل نشوند مقدارى شن به همراه خود آوردند و به زير پاى خود