335
اَلشَّيْطٰانِ هُمُ الْخٰاسِرُونَ. 1
«شيطان بر آنها چيره شده و خدا را از يادشان برده است،آنها حزب شيطانند،بدانيد كه حزب شيطان زيانكارانند.»
از اين آيه استفاده مى‌شود كه هركس خدا را از ياد ببرد در جرگۀ شياطين به حساب مى‌آيد.
3-إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كٰانُوا إِخْوٰانَ الشَّيٰاطِينِ وَ كٰانَ الشَّيْطٰانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً. 2
«آنان كه ولخرجى و اسراف مى‌كنند برادران شيطانند و شيطان نسبت به خداى خود كفرپيشه است.»
از اين آيه بر مى‌آيد كه اسراف و تبذير و عمل شيطانى كفران نعمت خداوند است.
كسانى‌كه دارايى خود را در راهى كه بر خلاف رضاى خدا است خرج مى‌كنند كفران نعمت كرده،همانند شيطانند كه فضل و نعمت الهى را كفران نمود.و بطور خلاصه:
اسراف‌كاران شيطان‌هايى هستند در قالب انسان.
4- وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنٰا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰاطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلىٰ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً. 3
«و نيز براى هر پيامبرى،از شيطان‌هاى انس و جن،دشمنى قرار داديم كه برخى به برخى ديگر سخنان فريبنده القا مى‌كنند.»
مفهوم اين آيه اين است كه هر پيامبرى داراى دشمنانى از انسان‌ها و جنّيان هست كه خداوند آنها را رها ساخته تا آزمايش الهى عملى گردد و انسان‌ها به حسن اختيار و اراده خود راه خدا را انتخاب كنند و در هر حال آن عده از انسان‌ها كه به عداوت و دشمنى با پيامبران مى‌پردازند،شيطانند در چهرۀ انسان كه با كلمات ظاهرفريب و گمراه‌كننده مى‌كوشند راه سعادت را بر بندگان خدا سدّ كنند و به گمراهى و شقاوت بكشانند.