306ليكن راضى به قتل آن حضرت نبود. 1
10-خديجه بنت خويلد. 2
و... 3
اكثر قريب به اتفاق موّرخان و سيره‌نويسان مكانى كه نبى اكرم صلى الله عليه و آله و همراهانشان توسط افراد قريش محاصره گرديدند را شِعْبِ ابى‌طالب ذكر كرده‌اند كه به برخى از آنها ذيلاً اشاره مى‌شود:
بنى‌هاشم و فرزندان مطلب بدنبال فشار قريش نزد ابوطالب رفته و-جز ابولهب - همگان به درّه‌اى كه منسوب به ابوطالب و به شِعْبِ ابى طالب شهرت يافته بود، درآمدند. 4
طبرى مى‌نويسد:از پى پيمان قريشيان،بنى‌هاشم و بنى‌المطلب به شِعْبِ ابوطالب رفتند و با وى فراهم شدند-به جز ابولهب كه به قريش پيوست-و با آنها بر ضد مسلمانان هم سخن شد. 5
رفيع‌الدين اسحاق بن محمد همدانى (م 623 ه.ق.) مى‌نويسد:بنى‌هاشم و بنى‌مطلب چون ديدند كه قريش در عدواتِ ايشان چندان مُظاهَرَت و مُبالغت بنموده‌اند و چنان عهدنامه بنوشتند،ايشان نيز برخاستند و به جمعيت بَرِ ابوطالب آمدند و پيش وى بنشستند و با هم عَهد كردند و اتفاق بنمودند كه نُصْرت و مُعاونت سيّد عليه السلام دهند و حَصْمى قريش كنند و در جملۀ احوال آنچه بطريق تعصّب و حمايت بود پيغمبر صلى الله عليه و آله را نگاه دارند. 6
پس هاشميان-جز ابى‌لهب-و مطلبيان همگى به ابى‌طالب پيوسته و در شِعْبِ او بر