255محصور نمود و در آنجا قبور پيامبران است؛(...ولكنّ إسماعيل دفن أمّه فيه فكرِهَ أن توطأ فحجّر عليه حجراً وفيه قبور الأنبياء). ¹

و نيز در روايت ديگر از اما صادق عليه السلام آمده است كه:«در حجر دختران اسماعيل مدفونند.» ²بدين ترتيب خداوند بانيان كعبه و ساكنان نخستين ديار مكّه و يادگاران زمزم و صفا و مروه را در حرم امن و دامن مهر خويش و همسايگى خانۀ خود منزل داد و طواف را از پشت حصار حجر؛يعنى خانه و كاشانه و مأمن آنان مقرّر داشت تا براى هميشه حريم«جار اللّٰه»اين پاسداران اوّليۀ بيت و حرم در پناه كعبه و بيت اللّٰه محفوظ بمانند؛زيرا حفظ قبور و آثار صالحان و اوليا و انبيا به معناى حفظ فرهنگ و آيين آنهاست و احترام به مسكن و مدفن ايشان،احترام به مكتبشان است و الگوهاى فضيلت و تقوا نبايد از ميان بروند.چه،آرامگاهشان نمادى است از بقاى فكر و ايده و آرمان آنها كه در اينجا همان كلمۀ طيّبۀ توحيد و اخلاص و ايثار و فداكارى براى خدا و رضا و تسليم در برابر تقدير اوست كه چشمۀ آب حيات به معناى واقعى همين است و بس؛ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللّٰهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ . (نور6 36)

نگاهى به سرگذشت اسماعيل عليه السلام

بنا به گفتۀ مورّخان،تولّد اسماعيل در سال 1910 قبل از ميلاد مسيح و 2572 سال قبل از ميلاد خجسته حضرت محمّد صلى الله عليه و آله بوده است. ³اسماعيل شير خواره بود و به قول بعضى دو ساله بود كه همراه مادرش هاجر به جوار كعبه آمد ⁴و در آنجا نشو و نما يافت تا اينكه در خدمت پدرش ابراهيم خانۀ كعبه را بنا كردند و پس از مرگ مادرش بازنى به نام«زعله»يا«عماده»ازدواج كرد و پس از مدّتى او را طلاق داد و از او فرزندى نداشت.

آنگاه«سيده»دختر«حارث بن مضاض»را به زنى گرفت كه از او فرزندانى پيدا كرد و