240در برخى زمانها توسّط تعدادى از عناصر بىفرهنگ و دور از خدا،با معصيت و نافرمانى حق آلوده مىگرديد.
در پيشينۀ تاريخى سعى چنين آمده كه برخى اهالى مكه در شب 27 ماه رجب از هر سال،عمره انجام داده،آن را به ابن زبير نسبت مىدادند و در چنين شبى زنان براى انجام عمره زينت كرده،به خود عطر زده،شب هنگام همراه با مردان در مسعى اجتماع مىكردند،آنگاه آتش زيادى روشن نموده،در پرتو نور آن به پوشيدهرويان و اهل حرم مىنگريستند و محرماتى از اين قبيل را مرتكب مىشدند. 1
البته از آنجا كه در گذشته مسعى فاقد چراغ بوده،مردها در روز و زنان در شب سعى مىكردهاند و اين سنت از دورۀ جاهلى به يادگار مانده است؛زيرا در آن زمان،تمامى قبايل غير از قبيله حُمْس،مردانشان در روز و زنانشان در شب طواف مىكردند. 2
برخى از پيروان مالك بن انس معتقدند كه بايد بانوان شبانه سعى كنند زيرا در شب محفوظترند. 3
برخى از شافعىها نيز مىگويند:مستحب است كه زنان در شب و در حال خلوت سعى كنند در مكانى كه مردان هروله مىكنند آنان نيز تندتر راه بروند و اگر در روز سعى مىكنند جايز است لباس خود را روى صورت كشيده،و يا در پوشش كامل سعى كنند و از دو كوه صفا و مروه نيز بالا نروند.ليكن مالكىها معتقدند بالا رفتن آنان از دو كوه صفا و مروه،هنگام خلوت مانع ندارد. 4
اختلاط مرد و زن در طواف و سعى،تا قبل از خالد بن عبداللّٰه قسرى وجود داشته و