191هنگام ايستادن اثر پاى او بر آن سنگ نقش بست.
آثار و اسناد تاريخى نشان مى‌دهد كه مقام ابراهيم در تاريخ پيشينه‌اى گسست‌ناپذير دارد.جناب ابوطالب عموى گرامى پيغمبر صلى الله عليه و آله در شعرى به اين موضوع اشاره كرده و مى‌گويد:
و موطىءُ ابراهيم في الصخر رطبة
على قدميه حافياً غير ناعل
«اثر پاى ابراهيم در اين سنگ پابرجاست آنگاه كه با پاهاى برهنه و بدون كفش بر آن ايستاد.»
مشخصات مقام
مقام ابراهيم،آن‌گونه كه توصيف كرده‌اند،سنگى است از نوع مرمر،به رنگ سفيد مايل به زردى و سرخى،به شكل مكعب،با مساحت حدود يك ذراع در يك ذراع (حدود 40*40 سانتى‌متر و يا 36*36 سانتى‌متر) با ارتفاع بيست سانتى‌متر كه با پوشش از ورق طلاى خالص اطراف آن بسته شده و جاى دو پا در وسط آن ديده مى‌شود كه بر اثر تماس دست زائران،اثر دقيق پاها و انگشتان آن مشخص نيست و تنها دو حفره بر جاى مانده است.
اين سنگ بر پايه‌اى از سنگ مرمر با قطر 36 سانتى‌متر قرار گرفته و با اتصالاتى از طلا بدان مهار گرديده است.مقام در داخل مقصوره‌اى از شيشه،از نوع كريستال قرار گرفته و بالاى آن قبه‌اى كوچك است و هلالى بر فراز آن نصب گرديده است.ارتفاع اين بنا از كف زمين به سه متر بالغ مى‌گردد.مقام در ضلع شرقى كعبه،تقريباً مقابل درِ كعبه مستقر است و كسى‌كه رو به مقام بايستد كعبه و درِ خانه را پيش روى دارد.مقام ابراهيم عليه السلام مورد توجه و احترام عمومى زائران از هر فرقه و مذهب مى‌باشد.هرچند در مورد نماز پشت مقام اختلاف نظريه‌هاى فقهى وجود دارد:
پيشينۀ مقام ابراهيم
هريك از مشاعر و مناسك حج را پيشينه‌اى است كه نشان مى‌دهد رمز و راز اين