130مردود است و قرآن آن را ازدياد در كفر دانسته است: إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيٰادَةٌ فِي الْكُفْرِ.... ¹

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز در حجة الوداع بر اين مطلب تأكيد كرد و فرمود:

«يا ايها الناس إن الزمان قد استدار كهيئته يوم خلق الله السماوات و الأرض فلا شهر ينسأ،ولا عدة تخطا و ان الحج في ذي الحجة الى يوم القيامة ». ²

«مردم! زمان به شكل نخستين؛يعنى روزى كه خداوند آسمان و زمين را آفريد،بازگشت،بنابراين،نه در ماه تغييرى است و نه در عدد تحوّلى،و تا قيامت حج در ذيحجه خواهد بود.»

مرحوم علامۀ طباطبايى در ذيل تفسير آيۀ: اَلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ مى‌نويسد:

«كلمۀ حج در اين آيه سه بار تكرار شده است و كاربرد اسم ظاهر به جاى ضمير مشتمل بر لطف ايجاز است و مقصود از حج در نوبت اول،زمان حج است و نوبت دوم،نفس عملِ حج است و نوبت سوم،زمان و مكان آن» ³يعنى:

اوّلاً حج تنها در اين ماه‌ها بايد انجام شود و جز در اينها جايز نيست.

ثانياً كسى كه در اين ماه‌ها به احرام عمره و حج محرم شد،واجب است حج و عمرۀ خود را تمام كند.

ثالثاً در زمان و مكان حج«رفث»و«فسوق»و«جدال»حرام است.(تفسير اين سه واژه را در موارد ديگر مقال آورده‌ايم) و در آيۀ ديگر به روزهاى معين نيز اشاره شده كه حاجيان به ذكر و دعا و انجام فرائض مى‌پردازند:

لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِي أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ. ⁴