344
سخاوت و بخشش
امام باقر عليه السلام با آنكه درآمدش كم،خرجش بسيار و عيال وار بود، 1در عين حال بخشندگى‌اش بين خاصّ و عام آشكار و بزرگوارى‌اش مشهور و فضل و نيكى‌اش معروف بود. 2افراد زيادى به اميد بهره‌مندى از جود و كرمش به سويش مى‌شتافتند و هيچ يك نااميد بر نمى‌گشتند. 3هركس به خانه‌اش وارد مى‌شد،از آنجا بيرون نمى‌رفت، مگر آنكه غذايش مى‌داد،لباس نيكويش مى‌پوشاند و مبلغى پول به او مى‌بخشيد.
بخشش او به حدى بود كه مورد اعتراض نزديكان قرار مى‌گرفت. 4آن حضرت ياور بيچارگان،يار درماندگان و دستگيرِ راه ماندگان بود.
هرگاه شيعيانش از شهرهاى ديگر به ديدارش مى‌رفتند،زاد و توشۀ راه و لباس و جايزه‌شان مى‌داد و مى‌فرمود:«پيش از آنكه ملاقاتم كنيد اينها برايتان آماده شده بود.» 5
جايزه‌هايش بين پانصد تا هزار درهم بود. 6هم خود مى‌بخشيد و هم به ياران و خويشانش سفارش مى‌كردكه بخشنده باشند،دريك روز هشت هزار ديناربه مستمندان مدينه بخشيد و خانواده‌اى را كه يازده نفر و همگى غلام و كنيز بودند،آزاد كرد. 7به سبب بخشش‌هايش،نيازمندان زيادى به منزلش مراجعه مى‌كردند و آن حضرت به غلامان و كنيزانش سفارش مى‌كرد كه آنها را تحقير نكنند و گدا ننامند بلكه آنان را به بهترين