2954- قُلْ لاٰ أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىٰ. ¹

پاداش و مزد رسالت پيغمبر صلى الله عليه و آله مودّت و محبت نسبت به«قربى»است.در روايت آمده كه از رسول خدا پرسيدند:مقصود از اقرباى شما در آيه چه كسانى هستند؟ فرمود:

على،فاطمه و فرزندان آن دو. ²

5- مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰانِ ، بَيْنَهُمٰا بَرْزَخٌ لاٰ يَبْغِيٰانِ ، فَبِأَيِّ آلاٰءِ رَبِّكُمٰا تُكَذِّبٰانِ ، يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجٰانُ . ³

آيه تأويل شده به اينكه:«بحرين (دو دريا) على و فاطمه عليهما السلام هستند و«برزخ» محمد صلى الله عليه و آله و«لؤلؤ و مرجان»حسن و حسين عليهما السلام مى‌باشند. ⁴

6- ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهٰا ثٰابِتٌ وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ، تُؤْتِي أُكُلَهٰا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهٰا. ⁵

خداوند مَثَل به كلمۀ طيبه و گفتار پاكيزه مى‌زند كه چونان درخت پاكيزه‌اى مى‌باشد كه ريشه‌اش[در زمين]ثابت و شاخۀ آن در آسمان است.كه ميوه خود را هرزمانى،به اذن پروردگارش مى‌دهد.

جابر جعفى گويد:از امام باقر عليه السلام در بارۀ آيۀ مذكور پرسيدم،حضرت فرمود:

«أمّا الشجرةُ فَرَسُولُ‌اللّٰه صلى الله عليه و آله وَفَرْعُهٰا عَلِىٌّ وَ غُصْن‌الشّجَرَة فٰاطِمَة بِنْت رَسُول اللّٰه صلى الله عليه و آله وَثَمَرها أولادها وَ وَرقها شِيعَتِنٰا». ⁶

«درخت در آيه،رسول خدا صلى الله عليه و آله است و شاخۀ[اصلى]آن على عليه السلام است و شاخۀ [ميوه‌دار]آن فاطمه دختر رسول خدا و ميوه‌اش فرزندانش و برگ آن شيعيان مايند.»