285ديگران است.فاطمه هم خانه‌دار خوبى است و سنگر خانه را مهمتر از هرچيز ديگر مى‌داند و هم سياستمدار آگاه،كه به مصلحت جامعه و مقتضاى زمان عمل مى‌كند.
او در خانه همسر خوبى براى على عليه السلام و در بيرون منزل مدافع فداكارى براى مكتب خويش است.فرياد مى‌زند و خطبه مى‌خواند و دفاع از وصى پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌كند،آنهم نه به عنوان شوهر،بلكه به عنوان دفاع از امامت و امام عصر خويش و اينكه حق او را به ناحق گرفته‌اند و خانه‌نشينش كرده‌اند.
او بانوى نيك رفتار با شوهر و مربى موفقى در تربيت فرزندان صالح خويش است و به‌هرصورت هر نقشى كه دارد الگو و سر مشقى است براى همۀ انسان‌ها،به‌ويژه زنان مسلمان جهان در سراسر تاريخ.
خانۀ فاطمه و خانه‌دارى
خانۀ فاطمه خانه‌اى است نمونه؛چرا كه همۀ اعضاى آن معصومند.هم على و فاطمه،هم حسن و حسين.تاريخ چنين خانواده‌اى را به ياد ندارد كه شوهر و همسر و فرزندان همگى معصوم باشند و همچنين خانۀ فاطمه كانون مهر و صفا و صميميّت است كه زن و شوهر با كمال خلوص و صداقت،يكديگر را در كارهاى خانه كمك مى‌كنند.
در اوان زندگى مشترك،وقتى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌آيند تا از او خواهش كنند كه كارهاى داخل خانه را فاطمه انجام دهد و كارهاى بيرون از خانه به عهدۀ على باشد، فاطمه مى‌گويد:
«فَلاٰ يَعْلَمُ مَا دَاخَلَنِي مِنَ السُّرُورِ إِلاّٰ اللَّهُ بِإِكْفَائِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله تَحَمُّلَ رِقَابِ الرِّجَالِ». 1
«خدا مى‌داند كه من چقدر از اين مطلب (تقسيم كار) خوشحال شدم كه كارهاى خارج منزل به عهدۀ من نيفتاد.»
آرى،فاطمۀ مسؤوليت شناس،سنگرِ خانه را با تلاش در خارج خانه معاوضه