270پدرگرامى رسول‌خدا صلى الله عليه و آله در خانۀ ابن نابغه ¹و رافع بن مالك ²در خانه آل نوفل كه پس از شهادت وى در احد و انتقال جنازه‌اش به مدينه انجام گرفت و از سعدبن مالك ³انصارى كه در كنار خانۀ«بنى قارط»دفن گرديده است ياد نمود،و همچنين دفن شدن خليفۀ اوّل و دوّم در داخل بيت رسول خدا صلى الله عليه و آله و پيشنهاد امام مجتبى عليه السلام در اين راستا از همين نمونه‌ها است.

واساساً دفن شدن رسول خدا صلى الله عليه و آله و حضرت زهرا عليها السلام در داخل بيت و حجرۀ خويش،از نظر اجتماعى نه تنها يك مسألۀ تازه و بى‌سابقه نبوده،بلكه نسبت به شخصيت آن دو بزرگوار،يك عمل عادى و طبيعى به حساب مى‌آمد.

آنچه در مورد رسول خدا صلى الله عليه و آله تازگى داشت،گفتار امير مؤمنان عليه السلام بود كه:

«اِنَّ اللّٰهَ لَمْ يَقْبِضْ نَبيّاً في مكانٍ إلاّ وَ ارْتَضاهُ لِرَمْسِهِ وَ إنّي دافُنُه في حُجْرَتِهِ الَّتي قُبِض‌ظ فيها». ⁴

كه صحبت از دفن شدن در محل قبض روح رسول خدا صلى الله عليه و آله بود،نه در داخل بيت و حجره بودن.

و در مورد حضرت زهرا،موضوع حساس،دفن شدن آن حضرت طبق وصيتش مخفيانه و شبانه و بدون اطلاع سران قوم بوده،نه دفن شدن در داخل حجره(و تولّىٰ أميرُ