233 الف - دورى از غلوّ و افراط در بارۀ معصومان عليهم السلام.رسالت پيامبران و معصومان راهنمايى انسانها به توحيد و ذات احديّت است.از آنجا كه اين بزرگواران معجزات فراوان دارند و حتى پس از شهادتشان نيز بركات و انوار الهى از قبور آنان بر مشتاقان و محبّان پرتو مى‌افكند؛بدين جهت زائر را همواره با ذكر خداوند عادت داده‌اند تا مردم مؤمن هدف را از ياد نبرند و آنان را بندگان خداوند بدانند؛بندگان مخلصى كه با اجازۀ پروردگار بر انجام دادن معجزات توانايند.

ب - تبيين اين نكته كه معصومان اسوه و مقتداى يادكنندگان الهى‌اند و زائر بايد اين درس را به صورت عملى بياموزد.در زيارت جامعه مى‌خوانيم:

«فَعَظَّمْتُمْ جَلاٰلَهُ وَ أَكْبَرْتُمْ شَأْنَهُ وَ مَجَّدْتُمْ كَرَمَهُ وَ أَدْمَنْتُمْ ذِكْرَهُ».

«شما جلال خدا را به عظمت ياد كرديد و شأن او را بزرگ شمرديد و لطف و كرمش را به بزرگى و مجد ستوديد و ذكر خدا را پيوسته برقرار داشتيد.» ¹

اميد كه بتوانيم،با زيارت قبور معصومان عليهم السلام،دلهاى خويش را كانون ذكر حق و انديشه را آينۀ تعاليم انسان‌ساز اهل بيت عليهم السلام قرار دهيم و خود را مشمول دعاى مستجاب آن بزرگواران سازيم،كه اين زمزمۀ خلوت‌هاى انس ماست:

اى گل خوش نسيم من بلبل خويش را مسوز