222
ب: هنگام ذكر نام پيامبر صلى الله عليه و آله.
در اين صورت هر چند واجب نيست ولى در مورد ترك آن دو حديث نبوى وجود دارد:
1 - «الْبَخِيلُ حَقّاً مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ». 1
«حقيقتاً بخيل كسى است كه مرا پيش او ياد كنند و بر من صلوات نفرستد.»
2-«كسى كه به هنگام ياد شدن از من،صلوات را فراموش كند،خداوند او را در پيدا كردن راه بهشت دچار اشتباه مى‌كند.» 2
ج: در روز مبعث يكى از آداب ويژه،بسيار صلوات فرستادن است. 3
د: در هر دو خطبه بايد بر محمد و آل او عليهم السلام درود فرستاد. 4
ه: در سجدۀ سهو.
براى اين سجده چند ذكر وارد شده كه انجام يكى از آنها واجب است.بيشترِ اين ذكرها شامل صلوات است؛مانند: «بِسم‌اللّٰهِ وَ بِاللّٰهِ وَ صَلَّى‌اللّٰهُ عَلىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّد» وَ «بِسْمِ اللّٰهِ وَ بِاللّٰهِ اللّهمّ صَلِّ عَلىٰ مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ». 5
محترم شمردن خون،مال و آبروى گواهى‌دهنده به رسالت
كسى كه بعد از شهادت به يگانگى خداوند سبحان،به رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله گواهى دهد خون،مال و آبروى او محترم مى‌گردد و احكام اسلام مانند ازدواج و...در حق او جارى مى‌شود.
در حديث آمده:
«بِهِ حُقِنَتِ الدِّمَاءُ وَ عَلَيْهِ جَرَتِ الْمَنَاكِحُ وَ الْمَوَارِيثُ». 6با گفتن شهادتين خونها محترم شمرده مى‌شود و بر پايۀ آن احكام ازدواج و ارث جارى مى‌گردد.