188بزرگ خداوند در حق پسر-را بى‌تأثير مى‌سازد.در آيه‌اى ديگر خداوند متعال پيامبر اكرم را مخاطب خويش ساخته،مى‌فرمايد:

سَوٰاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفٰاسِقِينَ .

«بر منافقان يكسان است كه تو در بارۀ آنان طلب بخشش و غفران كنى يا نكنى[در هر دو صورت]خدا هرگز آنان را نخواهد آمرزيد؛زيرا خداوند گروه فاسق را[در اثر لجاجت و سياهى قلبشان]هدايت نمى‌كند.» ¹

براى جلب رحمت الهى،قلبى لازم است كه سالم از كفر و نفاق باشد؛زيرا به فرمودۀ قرآن مجيد: يَوْمَ لاٰ يَنْفَعُ مٰالٌ وَ لاٰ بَنُونَ* إِلاّٰ مَنْ أَتَى اللّٰهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ؛«در روز قيامت مال و فرزند سودى نمى‌دهد،جز قلب سالم.» ²

قلب وقتى از مرض كفر و نفاق سلامت يافت،شايستۀ پذيرش رحمت الهى مى‌شود و مواهب خداوندى به سويش سرازير مى‌گردد. ³

برخى ديگر از گناهان نيز قابليّت پذيرش دعا را از بين مى‌برند.آنجا كه در دعاى كميل از زبان اميرمؤمنان مى‌خوانيم:

«اَلّٰلهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الذُّنُوبَ الَّتِي تَحْبِسُ الدُّعَاءَ» ؛ «بارالها! گناهانى كه از من سرزده و مانع استجابت دعايم مى‌شود،بر من ببخش»، ⁴اشاره به همين واقعيت دارد.

محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نقل مى‌كند آن حضرت فرمود:

«إِنَّ الْعَبْدَ يَسْأَلُ اللَّهَ الْحَاجَةَ فَيَكُونُ مِنْ شَأْنِهِ قَضَاؤُهَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ أَوْ إِلَى وَقْتٍ بَطِيءٍ فَيُذْنِبُ الْعَبْدُ ذَنْباً فَيَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى لِلْمَلَكِ لاٰ تَقْضِ حَاجَتَهُ وَ احْرِمْهُ إِيَّاهَا فَإِنَّهُ تَعَرَّضَ لِسَخَطِي وَ اسْتَوْجَبَ الْحِرْمَانَ مِنِّي».