109در اين روايت مى‌بينيم كه تقيّه را در برابر اذاعه و افشا قرار داده و اوّلى را حسنه و دوّمى را سيئه معرفى كرده است.از اين تعبير وجود و لزوم چنين تقيّه‌اى استفاده مى‌شود و طبعاً مسأله همينطور هم بايد باشد؛زيرا چنانچه حفظ مسلكِ حق،متوقف بر كتمان و اخفا باشد در اين صورت تقيّه ضرورت پيدا مى‌كند و بحد وجوب و لزوم مى‌رسد.
در رابطه با هدف از اين نوع تقيّه،روايت جالبى وارد شده و آن روايت عبداللّٰه بن ابى يعفور از امام صادق عليه السلام است كه فرمود:
«اتَّقُوا عَلَى دِينِكُمْ وَ احْجُبُوهُ بِالتَّقِيَّةِ فَإِنَّهُ لاٰ إِيمَانَ لِمَنْ لاٰ تَقِيَّةَ لَهُ إِنَّمَا أَنْتُمْ فِي النَّاسِ كَالنَّحْلِ فِي الطَّيْرِ وَ لَوْ أَنَّ الطَّيْرَ يَعْلَمُ مَا فِي أَجْوَافِ النَّحْلِ مَا بَقِيَ مِنْهَا شَيْءٌ إِلاّٰ أَكَلَتْهُ وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ عَلِمُوا مَا فِي أَجْوَافِكُمْ أَنَّكُمْ تُحِبُّونَّا أَهْلَ الْبَيْتَ لَأَكَلُوكُمْ بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ لَنَحَلُوكُمْ فِي السِّرِّ وَ الْعَلاٰنِيَةِ رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً مِنْكُمْ كَانَ عَلَى وَلاٰيَتِنَا». 1
«دينِ خود را حفظ نماييد و آن را با حجابِ تقيّه،بپوشانيد.همانا كسى كه تقيّه ندارد،ايمان ندارد.شما شيعيان در ميان مخالفين مانند زنبور عسل در ميان پرندگانيد؛همانطورى كه اگر پرندگان بدانند آنچه را كه در دلهاى زنبور عسل هست،تمام آنها را از بين مى‌برند،همچنين اگر مخالفين بدانند آنچه را كه در قلبهاى شما وجود دارد،كه همان محبت و دوستى ما اهل بيت باشد،به يقين با زبانهايشان شما را از بين مى‌برند و زنبور وار شما را در آشكار و نهان مى‌گزند،خداوند رحمت كند كسى را كه بر ولايت ما باشد.»
برداشتى كه از اين نوع تقيّه مى‌توانيم داشته باشيم-بويژه با تعبير:«كسى كه چنين تقيّه‌اى را رعايت نكند دين ندارد»-اين است كه حفظ كيان اسلام و اقامۀ مذهب حق، مساوق و ملازم با داشتن دين و تعهد به آيين،و عدم رعايت آن،موجب جدايى انسان از دين خواهد بود.
با توجه به اين معنى،جا دارد ما چنين ادعا كنيم كه:افراد يا گروههايى كه در برابر