186اجزاء و اركان آن هم مبارك شده، باعث بركت مى‌شوند.
از امام صادق عليه السلام دربارۀ پوشش كعبه سئوال شد. امام فرمود:
«مى‌توان براى كودكان، قرآن‌ها و بالش از آن استفاده كرد و به خواست خدا بدين‌وسيله بركت جست.» 1
ب) آويختن به پرده كعبه
سيرۀ امامان اين بوده كه هنگام طواف به پوشش كعبه آويزان مى‌شدند و با خدا مناجات مى‌كردند. راز و نياز با خدا، خلوت كردن با او و دلدادگى به او در كنار خانۀ او صفا دارد. اين‌كه بنده به كعبه بچسبد، دست‌ها را بلند كند و به پردۀ كعبه آويزان شود و تمام وجود خود را وابستۀ به خدا احساس كند و در اين حال حديث بندگى با خدا گويد، لذتى دارد وصف ناشدنى. آويختن به حجاب خانۀ خدا انسان را بى‌حجاب مى‌كند، چشم انسان را باز و قلب آدمى را به مقام فناء في اللّٰه نزديك مى‌نمايد. ائمه اطهار عليهم السلام آن‌گاه كه به كعبه مى‌رسيدند، با چنگ زدن به پردۀ كعبه با خدا معاملۀ زندگى مى‌كردند و خدا هم با آنها معامله جود و كرم مى‌نمود.
اصمعى مى‌گويد:
«شبى در حال طواف بودم، جوانى ديدم خوش‌رو كه خود را به كعبه آويخته بود و با تضرع و ديدگانى اشك‌بار با خدا چنين مى‌گفت:
«نَامَتِ الْعُيُونُ وَ عَلَتِ النُّجُومُ وَ أَنْتَ [ الْمَلِكُ ] الْحَيُّ الْقَيُّومُ، غَلَّقَتِ الْمُلُوكُ أَبْوَابَهَا، وَ أَقَامَتْ عَلَيْهَا حُرَّاسَهَا وَ بَابُكَ مَفْتُوحٌ لِلسَّائِلِينَ، جِئْتُكَ لِتَنْظُرَ إِلَيَّ بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ»؛ 2
«چشم‌ها به خواب رفته و ستاره‌ها نمايان گشته‌اند و تويى پادشاه زندۀ قيوم، شاهان درهاى درگاهشان را بسته‌اند و نگهبان بر آن گماشته‌اند در حالى كه باب رحمت تو به‌روى محتاجان گشوده است، به طرف تو آمده‌ام تا با نظر لطف