116در روايتى آمده كه چون ابراهيم عليه السلام دعاى رزق براى مكه نمود، خداوند به قطعهاى پرثمر بنام «اردن» امر فرمود تا به سمت مكه سير كند. آن قطعه زمين به دور خانۀ خدا طواف كرد سپس خداوند امر كرد در همان موضع طواف بماند و از همين جاست كه به اين سرزمين «طائف» گفتهاند. 1 در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام آمده است كه خداوند تمام ثمرات عالم را در اين شهر جمع نموده است، به گونهاى كه انسان مىتواند در يك روز ميوۀ چهار فصل را در مكه پيدا كند. 2 خلاصه آنكه ثمرات و رزق شهر مكه هم شامل منافع دنيوى است و هم منافع علمى وهم ثمرات قلبى. لذا منافع و ثمرات اين سرزمين در عين حال كه خاص است بسيار عام و فراگير خواهد بود.
5. شوق دلها به آن سو
ابراهيم خليل عليه السلام دعاى ديگرى كرد، او از خدا خواست تا دلهاى مردم چنان باشد كه هواى سرزمين مكه كند
...فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النّٰاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ ... 3؛
«دلهاى مردم را چنان كن كه هواى آن را كنند.»
كلمۀ «هوى» به معناى سقوط است، ولى در اين آيه بدين معناست كه دلهاى مردم به آن سمت و سو تمايل يابد. البته با توجه به مرجع ضمير«اليهم»، مراد اين است كه قلبهاى مردم به سوى فرزندان ابراهيم عليه السلام متمايل شوند؛ به گونهاى كه وطن خود را رها كنند و پيرامون ايشان منزل گزينند. اما اگر كسى به زيارت خانه خدا رفت، طبعاً اين هدف محقق شده و مىتوان گفت به نحوى مضمون دعاى ابراهيم عليه السلام اين است كه دلها به