535دوستان و رفيقانى هستند. پيامبر صلى الله عليه و آله اين جمله را فرمود و ديدگان و لب‌هاى وى روى هم افتاد. ¹

روز رحلت

روح مقدس و بزرگ آن سفير الهى، نيمروزِ دوشنبه در 28 ماه صفر، ² به آشيان خلد پرواز نمود. آنگاه پارچه‌اى يمنى بر روى جسد مطهر آن حضرت افكندند و براى مدت كوتاهى در گوشۀ اتاق گذاردند. شيون زنان و گريۀ نزديكان پيامبر صلى الله عليه و آله ، مردم بيرون را مطمئن ساخت، كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله درگذشته است. چيزى نگذشت كه خبر رحلت وى در سرتاسر شهر انتشار يافت.

خليفۀ دوم، روى عللى، در بيرون خانه فرياد زد كه پيامبر فوت نكرده و بسان موسى پيش خداى خود رفته است؛ و بيش از حد در اين موضوع پافشارى مى‌نمود و نزديك بود كه گروهى را با خود همرأى سازد. در اين ميان، يك نفر از ياران ³ رسول خدا صلى الله عليه و آله اين آيه را بر او خواند: ...وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ... محمد پيامبرى است كه پيش از او پيامبرانى آمده‌اند و رفته‌اند. آيا هرگاه بميرد و يا كشته شود، عقب‌گرد مى‌نماييد؟ وى با شنيدن اين آيه، دست از مدعاى خود برداشت و آرام گرفت. ⁴

امير مؤمنان عليه السلام جسد مطهّر پيامبر صلى الله عليه و آله را غسل داد و كفن كرد، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده بود كه نزديكترين فرد مرا غسل خواهد داد، ⁵ و اين شخص جز على عليه السلام ، كسى نبود. سپس چهرۀ او را باز كرد، و در حالى كه سيلاب اشك از ديدگان او جارى بود؛ اين جمله‌ها را گفت: پدر و مادرم فداى تو گردد، با فوت تو ريشۀ نبوت و وحى الهى و اخبار آسمان‌ها - كه هرگز با مرگ كسى بريده نمى‌شود - قطع گرديد.