534در كنار بستر وى نشست، ولى احساس كرد كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواهد از بستر برخيزد. على عليه السلام پيامبر صلى الله عليه و آله را از بستر بلند نمود و به سينۀ خود تكيه داد. ¹

چيزى نگذشت كه علائم احتضار، در وجود شريف او پديد آمد. شخصى از ابن عباس پرسيد، پيامبر صلى الله عليه و آله در آغوش چه كسى جان سپرد. ابن عباس گفت: پيامبر گرامى در حالى كه سر او در آغوش على عليه السلام بود، جان سپرد.

همان شخص افزود كه عايشه مدعى است كه سر پيامبر صلى الله عليه و آله بر سينۀ او بود كه جان سپرد. ابن عباس گفتۀ او را تكذيب كرد و گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله در آغوش على عليه السلام جان داد. و على عليه السلام و برادر من، «فضل» او را غسل دادند. ²

امير مؤمنان، در يكى از خطبه‌هاى خود به اين مطلب تصريح كرده مى‌فرمايد:

«وَ لَقَدْ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ انَّ رَأْسَهُ لَعَلَى صَدْرِي... وَ لَقَدْ وُلِّيتُ غُسْلَهُ صلى الله عليه و آله وَ الْمَلاَئِكَةُ أَعْوَانِي...» . ³

پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه سر او بر سينۀ من بود، قبض روح شد. من او را در حالى كه فرشتگان مرا يارى و كمك مى‌كردند، غسل دادم.

گروهى از محدثان نقل مى‌كنند كه آخرين جمله‌اى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در آخرين لحظات زندگى خود فرمود، جملۀ «لا، مع الرفيق الاعلى» بوده است. گويا فرشتۀ وحى او را در موقع قبض روح، مخيّر ساخته است كه بهبودى يابد و بار ديگر به اين جهان بازگردد؛ و يا پيك الهى، روح او را قبض كند و به سراى ديگر بشتابد. وى با گفتن جملۀ مزبور، به پيك الهى رسانيده است كه مى‌خواهد به سراى ديگر بشتابد و با كسانى كه در آيۀ زير به آنها اشاره شده، به سر ببرد. ...فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدٰاءِ وَ الصّٰالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً ؛ ⁴ آنان با كسانى هستند كه خداوند بر آن‌ها نعمت بخشيده؛ از پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان، و اينها چه نيكو