516گروه زياد تنها همين افراد، اين حادثه را نقل كرده‌اند؛ بلكه تنها در كتاب‌هاى دانشمندان اهل تسنن، نام صد و ده تن به چشم مى‌خورد. درست است كه پيامبر صلى الله عليه و آله سخنان خود را در جامعۀ صدهزارنفرى القاء نمود، ولى گروه زيادى از آنان از نقاط دوردست حجاز بودند كه از آنان حديثى نقل نشده است، و گروهى از آنها اين واقعه را نقل كرده‌اند، ولى تاريخ موفق به درج آنان نگرديده است و اگر هم درج كرده است، به دست ما نرسيده است.

در قرن دوم اسلامى كه عصر تابعان است، هشتاد و نه تن از آنان به نقل اين حديث پرداخته‌اند.

راويان حديث غدير، در قرن‌هاى بعدى همگى علما و دانشمندان اهل تسنن مى‌باشند. سيصد و شصت تن از آنها اين حديث را در كتاب‌هاى خود گرد آورده و گروه زيادى به صحت و استوارى آنها اعتراض نموده‌اند.

در قرن سوم نود و دو دانشمند، در قرن چهارم چهل و سه، در قرن پنجم بيست و چهار، در قرن ششم بيست، در قرن هفتم بيست و يك، در قرن هشتم هيجده، در قرن نهم شانزده، در قرن دهم چهارده، در قرن يازدهم دوازده، در قرن دوازدهم سيزده، در قرن سيزدهم دوازده و در قرن چهاردهم بيست دانشمند، اين حديث را نقل كرده‌اند.

گروهى تنها به نقل اين حديث اكتفا نكرده، بلكه پيرامون اسناد و مفاد آن مستقلاً كتاب‌هايى نوشته‌اند.

مورخ بزرگ اسلامى، طبرى، كتابى به نام «الولاية فى طرق حديث الغدير» نوشته و اين حديث را از هفتاد و پنج طريق از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل كرده است.

ابن عقدۀ كوفى، در رسالۀ «ولايت»، اين حديث را از صد و پنج تن نقل كرده است.

ابو بكر محمد بن عمر بغدادى، معروف به جمعانى، اين حديث را از بيست و پنج طريق نقل نموده است.

از بزرگان حديث:

احمد بن حنبل شيبانى به 40 سند نقل كرده است