367درخور قدرت اوست. او «عثمان بن عفان» اموى است كه با ابو سفيان خويشاوندى نزديكى دارد، و مى‌تواند پيغام شما را به سران قريش برساند.
عثمان براى اين كار مأموريت پيدا كرد، و رهسپار مكه گرديد. وى در نيمۀ راه با «ابان بن سعيد بن عاص» برخورد نمود، و در پناه او به مكه وارد شد. «ابان» تعهد نمود كه كسى متعرض او نشود، تا پيام پيامبر صلى الله عليه و آله را صريحاً برساند، ولى قريش در پاسخ پيامبر صلى الله عليه و آله چنين گفتند: ما سوگند ياد كرده‌ايم نگذاريم محمد[صلى الله عليه و آله] با زور وارد مكه شود، و با اين سوگند ديگر راه براى مذاكره به منظور ورود مسلمانان به مكه بسته است. سپس به عثمان اجازه دادند كه كعبه را طواف كند، ولى او به پاس احترام پيامبر صلى الله عليه و آله ، از طواف خانۀ خدا امتناع ورزيد. كارى كه قريش دربارۀ عثمان انجام دادند، اين بود كه از بازگشت او جلوگيرى نمودند، و شايد نظرشان اين بود، كه در اين مدت راه حلى پيدا كنند. 1
بيعت رضوان
بر اثر تأخير نمايندۀ پيامبر صلى الله عليه و آله ، اضطراب و هيجان عجيبى در ميان مسلمانان پديد آمد. وقتى خبر قتل عثمان انتشار يافت، اين بار مسلمانان به جوش و خروش افتادۀ، آماده انتقام شدند. پيامبر صلى الله عليه و آله نيز براى تحكيم اراده و تحريك احساسات پاك آنها، رو به مسلمانان كرد و چنين گفت:
از اينجا نمى‌روم تا كار را يكسره كنم.
در اين لحظه كه خطر نزديك بود، و مسلمانان با ساز و برگ جنگى بيرون نيامده بودند؛ پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت كه پيمان خود را با مسلمانان تجديد كند. از اينرو، براى تجديد پيمان زير سايۀ درختى نشست، و تمام ياران او دست وى را به عنوان بيعت و پيمان وفادارى فشردند، و سوگند ياد كردند كه تا آخرين نفس از حريم آئين پاك اسلام دفاع كنند. اين رويداد، همان پيمان «رضوان» است كه در قرآن كريم چنين وارد شده است: