100به درههاى مكه مىرفتند و نماز خود را دور از چشم قريش در آنجا مىگذاردند. روزى، در حالى كه در يكى از درّههاى مكه نماز مىگذاردند؛ برخى از مشركان به عمل آنان اعتراض كرده و كار آنان را نكوهش كردند. اين كار سبب شد كه درگيرى مختصرى ميان ياران رسول خدا صلى الله عليه و آله و برخى از مشركان پديد آيد، كه يكى از مشركان به وسيلۀ سعد وقاص زخمى گرديد. 1 از اين رو، رسول گرامى خانۀ «ارقم» را محل عبادت قرار داد 2 و در آنجا به تبليغ و پرستش پرداخت؛ تا از اين طريق، كار او از چشمانداز مشركان دور باشد؛ عمار ياسر و صهيب بن سنان، از جملۀ كسانى هستند كه در آن خانه به رسول گرامى ايمان آوردند.
رهبر عاليقدر جهان اسلام سه سال تمام، بدون شتابزدگى در تبليغ سرّى آئين خود مىكوشيد. هر كس را كه از نظر فكر و استعداد شايسته و آماده مىديد، كيش خود را به او عرضه مىداشت. با اينكه هدف، تشكيل دادن يك دولت بزرگ جهانى بود كه تمام افراد را تحت يك پرچم (پرچم توحيد) گرد آورد، ولى در ظرف اين سه سال ابداً دست به دعوت عمومى نزد، حتى خويشاوندان را نيز به صورت خصوصى دعوت نكرد؛ فقط با افراد تماسهاى خصوصى برقرار مىكرد و هر كس را شايسته و لايق و مستعد براى پذيرفتن آئين خود مىديد، دعوت مىنمود. تا آنجا كه توانست در ظرف اين سه سال، گروهى را پيرو خود، و عدهاى را هدايت كند.
سران قريش، در ظرف اين سه سال كوچكترين جسارتى نسبت به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نمىكردند. و پيوسته ادب و احترام او را نگاه مىداشتند و او نيز در ظرف اين مدت، از بتان و خدايان آنها آشكارا انتقاد نمىكرد؛ فقط مشغول تماسهاى خصوصى با افراد روشندل بود.
ولى از روزى كه، دعوتهاى خصوصى (دعوت خويشاوندان) و عمومى آغاز گرديد، و انتقاد او از بتان و آيين و روشهاى ضدانسانى آنها، بر سر زبانها