58حتى تطلع الشمس، و يخر لله ساجدا فلايرفع رأسه من السجود و التحميد حتى يقرب زوال الشمس، و كان يدعوكثيرا فيقول: اللهم إنى أسألك الراحة عند الموت، و العفو عند الحساب، و يكرر ذلك، و كان من دعائه(ع): عظم الذنب من عبدك فليحسن العفو من عندك، و كان يبكى من خشية الله حتى تخضل لحيته بالدموع. 1حسن بن محمد بن يحيى علوى گويد: جدم مىگفت: موسى بن جعفر براى فزونى در عبادت عبد صالح نام گرفت. او را ديدند كه شب هنگام وارد مسجد پيامبر شد و به سجده طولانى رفت و در سجده اش مىگفت: عظيم الذنب عندى فليحسن العفو عندك. يا أهل التقوى و يا أهل المغفرة. فجعل يرددها حتى أصبح. 2عمار بن ابان گويد: امام موسى بن جعفر در زندان سندى بن شاهك زندانى بود. خواهر سندى كه زن مؤمنه اى بود، از سندى خواست تا امورامام را به او واگذارد. وى نيز پذيرفت. اين زن كه خدمتگارى امام را بر عهده داشت، گويد:
موسى بن جعفر هر وقت نماز عشا را مىخواند، به حمد خداوند(دعا) و عبادت مىپرداخت تا شب سپرى مىشد، درپايان نماز مىخواند و سپس نماز صبح را ادا مىكرد و آن گاه به ذكر خدا مىپرداخت تا خورشيد طلوع مىكرد و آن گاه تا بالاآمدن آفتاب مىنشست و آن گاه آماده مىشد كه غذا بخورد و مسواك بزند و سپس استراحت مىكرد تا قبل از زوال، وضو مىگرفت و نماز مىخواند تا نماز عصر را ادا مىكرد. سپس رو به قبله به ذكرخدا مىپرداخت تا هنگام نماز مغرب فرا مىرسيد. بين نماز مغرب و عشا نيز نماز مىخواند. روش او در زندان هميشههمين بود.