274دشمنى افراد بسيارى با اهل بيت(ع).
انزواى اجتماعى و سياسى اهل بيت(ع).
حمايت مردم از حكومت.
تحقير و انزواى شيعيان.
از بين رفتن زمينه تبليغ و ارائه فرهنگ و معارف شيعه.
مشروع جلوه دادن برخورد سياسى حكومت با امامان و شيعيان وتجويز زندان و شكنجه و به شهادت رساندن آن‌ها.
استوارشدن حكومت برپايه‌هاى متزلزل، كه جامعه باهراقدام اساسى و مطالعه شده برضد آن‌ها برشورند.
اقدام ائمه در برابر اين تبليغات
يكى از سيره‌هاى معصومين(ع) كه تقريباً درهمه دوره‌ها به خوبى مشاهده مى‌شود، خنثى نمودن اين تبليغات گسترده دولتيان بود. آن‌ها از هر شرايط مناسبى كه پيش مى‌آمد، چه براى يك فرد چه براى يك جمع چه براى مردم يك شهر، واقعيت‌ها را روشن و چهره واقعى دشمنان را آشكار و حقانيت مسلم خود را بيان مى‌كردند.
به عنوان نمونه: پس ازآنكه محمد وابراهيم به شهادت رسيدند، حاكم مدينه سخنرانى كرد و گفت: على بن ابى طالب، وحدت مسلمانان را به هم زد و براى رسيدن به حكومت با مؤمنان جنگ كرد و فرزندان او براى فساد جامعه كوشيدند تا كشته شدند.
هيج كس جرأت نكرد ياوه‌هاى اورا پاسخ دهد. امام صادق(ع) برخاست و فرمود:
ونحن نحمد الله ونصلى على محمد خاتم النبيين وسيد المرسلين وعلى رسل الله وأنبيائه أجمعين.أمّا ما قلت من خير فنحن أهله،وما قلت من سوء فأنت وصاحبك به أولى وأحرى. يا من ركب غير راحلته وأكل غير زاده، ارجع مأزوراً.