120ناشناخته ماند. اما اندكى از آن در دوران حكومت امام على(ع) و در فلسفه قيام امام حسين(ع)ظاهرشد. با مطالعه اين دو جريان برداشت مىشود كه ائمه(ع)در خصوص تقسيم و مصرف بيت المال چه شيوهاى داشته اند.
در مجموع، سيره اقتصادى ائمه را مىتوان به چند دسته تقسيم كرد:
سيره حكومتى يا نظام اقتصادى
نظام اقتصاى اسلام را مىتوان ازآيات قرآن، روايات معصومين، سيره عملى رسول خدا(ص) و اميرالمؤمنين(ع) به خوبى شناخت. دركتابهاى فقهى نيز در اين خصوص بحث شده است.
ترديدى نيست كه اگر نظام حاكم برجامعه دراختيار افراد صالح و شايسته باشد، نظام اقتصادى نيز سامان مىيابد و از منابع طبيعى، ذخيرههاى زيرزمينى و درآمدهاى ديگر به صورت بايسته استفاده مىشود. به ويژه اگرآن شخص پيامبر يا امام معصوم باشد.
درسيره امام على (ع) اين موارد مورد توجه بوده است:
1- بهرهورى بيشتر از منابع اقتصادى و احياى ذخاير طبيعى
إن الإمامة أس الاسلام النامى 1، و فرعه السامى 2، بالإمام تمام الصلاة و الزكاة و الصيام و الحج و الجهاد، و توفير الفىء و الصدقات ... 3أيها الناس ... فأما حقكم على فالنصيحة لكم، و توفير فيئكم ... 4
2- عمارت و آبادانى زمين
درباره عمارت وآبادانى زمين، روايات بسيار رسيده است. از جمله: