270سفر حج و فراهم ساختن امكانات و ...- سپاسگزارى مىكند. همچنين از اينكه خداوند او را به اين ميهمانى روحانى، دعوت كرده و او با حضور در منا و رمى جمرات، موفق به سنگباران شيطان نموده است، ازاو تشكّر مىكند و حمد و ثناى الهى را با ارائه پيشكش و تقديم قربانى به جاى مىآورد.
قرآن مىفرمايد: وَ الْبُدْنَ جَعَلْنٰاهٰا لَكُمْ ... فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰاهٰا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ؛ «شترهاى فربه را براى شما، از شعائر الهى قرار داديم ... از گوشت آنها بخوريد و مستمندان قانع و فقيران معترض را نيز از آن اطعام كنيد. اين گونه ما آنها را درتسخير شما قرار داديم باشد كه شكر خدا را به جا آوريد».
حجّاج بيت الله الحرام، در واقع ميهمانان خاص الهىاند و خدا، گوشت گوسفند و گاو وشتر را به عنوان روزى، براى پذيرايى آنان تدارك ديده تا بدين وسيله، مهر و محبت خود را در دل آنان بنشاند و ايشان را آماد پرستش و شكرگزارى لفظى و قلبى و عملى و پذيرش تربيت الهى گرداند. از ديدگاه يكى از نويسندگان: قربانى به عنوان شكرانۀ توقيفى است كه از ناحيۀ حق تعالى نصيب او گشته و به ديار دوست آمده است؛ لذا برخى از فقها اين گونه تعبير كرده اند: «هذه الذبيحة شكراً لله علي هدايته و توفيقه» ؛ «اين قربا نى به عنوان شكر حق تعالى، در برابر هدايت و توفيق او انجام مىشود 1».
در سوره مباركه «كوثر»، خداوند متعال به پيامبر (ص) دستور مىدهد در برابر اين نعمت -كه «كوثر» را به او عنايت فرموده- نماز بخواند و قربانى كند فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ . به ديگر سخن، قربانى را نوعى تشكر در مقابل نعمت كوثر قلمداد كرده است.