230در مورد علت نامگذارى آن چند مطلب نقل شده است:
الف. سخن جبرئيل(ع) به ابراهيم(ع) كه گفت: «اعترف بذنبك و اعرف مناسكك»؛«به پيامد ]كارهاى[ خود اعتراف كن و اعمال ]حج[ خويش را بشناس» پس نامگذارى عرفات اشاره به اين سخن است. 1
ب. برخى حكايت كردهاند كه آدم و حوا در اين سرزمين، همديگر را شناختند؛ از اين رو عرفات ناميده شد (يعنى سرزمين شناخت). 2
ج. برخى از مفسران احتمال دادهاند اين نامگذارى اشاره به آن باشد كه اين سرزمين، محيط بسيار آمادهاى براى معرفت پروردگار است. 3
پيامبر اكرم(ص) سه بار فرموده است: «الحج عرفات». 4 اين مطلب جايگاه بلند عرفات را در اعمال حج روشن مىسازد. توقف در اين سرزمين، معادل كل حج است؛ شايد اين مطلب بدان جهت است كه دعا و آمرزش خاص الهى و كمال و تعالى انسان، در اين سرزمين به صورت ويژه تحقّق مىيابد.
از پيامبر(ص) حكايت شده است: خداوند در عصر عرفه به خاطر اهل عرفه، به فرشتگان خود مباهات مىكند و مىفرمايد: «به بندگانم بنگريد كه ژوليده و غبار آلود، به سوى من آمدهاند». 5