220در احاديث آمده است كه نام «مروه» از نام «مرأه» (زن) است؛ چرا كه محل هبوط حوّا در آنجا بوده است. 1
واژۀ «سعى» نيز در اصل به معناى تلاش و راه رفتن سريع (هروله) آمده است. 2
در احاديث آمده است كه اصل سعى، شيوه ابراهيمى بوده و از تلاش مكرر هاجر نيز ياد شده است. 3
حركت و سعى بين صفا و مروه، نوعى «طواف» است؛ چرا كه به رفت و آمد مكرر طواف مىگويند؛ چه به صورت دايرهاى باشد يا به صورت طولى بين دو نقطه، مانند صفا و مروه(طواف حركة حول الشيء سواء كان علي سبيل دوران و الاحاطة الظاهرية او حركة اليه متداوماً علي سبيل التكرار) 4كه حركتى مداوم و مكرر به سوى دوست است.
درباره اسرار سعى صفا و مروه مىتوان به موارد زير اشاره كرد:
يك. ياد آورى شعائر الهى
صفا و مروه، علامتهايى (شعائر) است كه انسان را به ياد خدا مىاندازد و خاطرهاى از خاطرات مقدس را در نظرها تجديد مىكند. درست است كه خواندن و شنيدن تاريخ زندگى مردان بزرگ، انسان را به سوى خط آنها سوق مىدهد؛ ولى راه صحيحتر و عميقترى نيز وجود دارد و آن مشاهده صحنههايى است كه مردان خدا در آنجا به مبارزه برخاستهاند و ديدن مراكزى است كه وقايع اصلى در آنجا اتفاق افتاده است.