210امام سجاد (ع) مىفرمايد: هربار كه به در كعبه رسيدى، بر پيامبر او درود بفرست و در طواف بگو: «خدايا! به تو نياز دارم و بيمناك و پناهندهام، نامم را عوض نكن و جسمم را تغيير مده» (اللهم اني اليك فقير و اني خائف مستجير...) ». 1
علاوه بر اين طواف، مبارزهاى مداوم و خستگى ناپذير با شيطان و شكستن زنجيرهاى اسارت و درماندگى است. طواف؛ يعنى پناهندگى به درگاه حضرت حق و استمداد از او، براى رهايى از وسوسهها و توطئههاى شوم شياطين. امام سجاد (ع) هر گاه به حجر مىرسيد، سرش را بلند كرده، مىگفت: «خدايا! به رحمت خود مرا وارد بهشت كن... شر فاسقان جن و انس و شرّ فاسقان عرب و عجم را از من دور ساز »(و ادرأ عنّي شرّ فسقة الجن و الانس...) 2.
سير معنوى و روحى در طواف و توجه وافر به مسائل عبادى و اخلاقى، نشانه مبارزۀ بى امان با شياطين و دورى از گناهان و پليدىها است؛ به طورى كه شيطان كمترين نفوذ را در طواف كنندگان دارد.
يازده. حضور در جمع مسلمانان
طواف در عين حال كه عبادتى فردى است؛ ولى با حضور در جمع گسترده مسلمانان صورت مىگيرد و اين نشان مىدهد كه حضور همه جانبه و با شكوه در جمع، عموماً مطلوب بوده و گوشهگيرى و انزوا و فردگرايى، مورد توجه دين نيست.
در واقع شكوه و زيبايى اين عبادت، با حضور همگانى و گسترده