194لحظهاى، ملجأ و مقصد همگان است. كعبه و مسجد، قبله و تكيهگاهى است كه هر كس از هر كجا و در هر حالتى، اگر به او روى آورد و توجّه كند، آرامش مىيابد: قَدْ نَرىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمٰاءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰاهٰا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ 1و هر كس در هر كجا هست، مىتواند قطب وجود خود را با اين مركز مغناطيسى توحيد همسو و همراه سازد: وَ حَيْثُ مٰا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ . 2 از اين رو به سوى او نشستن و خوابيدن و چهره به سمت آن متوجه ساختن، مستحب و شايسته است و حفظ حرمت آن حتى در اقصى نقاط و دورترين مكان نيز واجب مىباشد، در برخى حالات استقبال و ادبار به قبله حرام است.
هشت. درس حق شناسى
امام صادق (ع) فرمود: چون به مسجد الحرام داخل شدى، درب مسجد توقّف كن و بگو: «السلام عليك ايها النبي و رحمة الله و بركاته، بسم الله و بالله ومن الله و ما شاء الله و السلام علي انبياء الله و رسله و السلام علي رسول الله و السلام علي ابراهيم و الحمدلله رب العالمين» 3حجگزار بايد بداند كه اگر به نطقه وصال دست يافته و توفيق قدم نهادن در مسجد الحرام را پيدا كرده است، نتيجۀ زحمات و مجاهدتهاى انبيا از آدم تا خاتم است. پس در ابتداى ورود به وادى توحيد، به رسم حق شناسى درود و سلام مخصوص بر پيامبران -بهويژه بر ابراهيم پرچمدار توحيد و پيامبر اسلام- فرستاده مىشود، آنگاه اجازه طواف برگرد كعبه دريافت