167يك كار خير به ظاهر كوچك، راه فراخى را در كمالات معنوى فرا روى انسان بگشايد.
4-3. توجّه اندك به بدن
حجگزار با محرم شدن، اختيار تصرف در بدن را از خود سلب و تمام وجودش را بر خود حرام مىكند و آنرا در محدوده حريم الهى قرار مىدهد: «احرم لك شعري و بشري و لحمي و دمي و عظامي و مخي و عصبي» . اين بدن مال خداوند مىشود؛ لذا حاجى در پايان عمره با تقصير و در پايان حج با قربانى، حليت تصرف در بدن را پيدا مىكند. اما توجه به بدن؛ يعنى، غفلت از خداوند، و در سفر حج هر نوع غفلتى ممنوع است. «و احرم عن كل شيء يمنعك من ذكر الله» .
پنج. آسايش طلبى
پوشاندن مرد سر خود را (ولو آنكه چيزى بر سر خود بگذارد و يا سر خود را در چيزى مانند آب فرو ببرد) و پوشاندن زن صورتش را هرچند بخشى از آن در حال احرام حرام است، همچنين قرار دادن سايه به روى سر در حال حركت و پوشاندن تمام روى پا، از جمله موارد حرام ويژه مردان است. فلسفه و حكمتهاى اين نهى عبارت است از:
5-1. سرسپردگى و تسليم
در روايات آمده است كه:«احرام المرأ في رأسه» 1و اين بيانگر اهميت تكليف حجگزار در برهنه كردن سر براى احرام است. آنگاه كه حاجى به هنگام احرام مىگويد:«احرم لك شعري و بشري و لحمي و دمي و عظامي و مخي و عصبي»،در حقيقت تمام جسم، از آن جمله سر خود را محرم ساخته و از حريم خويش خارج و در