114هيجان و خشم سنگاندازان را مىبيند، اگر به آنچه مىكنند به دقت بنگرد، آنان را معذور خواهد داشت و خواهد دانست كه آن تظاهرات واقعيتى عميق را در بردارد و به خاطر تحقق همين ارزشهاى معنوى و مبارزۀ با هواى نفس است كه از حاجى مىخواهند در منا قربانى كند. پس قربانى كردن تنها رمزى از داستان ذبح اسماعيل و آمدن گوسفندى به جاى او نيست. قربانى كردن نيز موضوعى است كه در عصر ما ذهن متفكران و فقها را مشغول داشته است و سالهاست مىخواهند با استفاده از ظاهر قرآن و سنت پيغمبر براى گشودن اين مشكل پيچيده راهى پيدا كنند. صدها هزار بلكه ميليونها گوسفند و گاو و شتر در صحراى منا كشته مىشود. حجم اين قربانىها چندين برابر نياز كسانى است كه طالب آن هستند. ناچار به خاطر بهداشت و جلوگيرى از عفونت هوا، تراكتورها اين لاشهها را زير خاك پنهان مىكنند.
نص قرآن كريم وَ الْبُدْنَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ تأويلپذير نيست و فقها حق دارند استدلال كسانى را كه با توجه به ظاهر آيۀ: لَنْ يَنٰالَ اللّٰهَ لُحُومُهٰا وَ لاٰ دِمٰاؤُهٰا وَ لٰكِنْ يَنٰالُهُ التَّقْوىٰ مىگويند تصدّق به مال، نوعى تقوى است و جايگزين قربانى خواهد شد، نپذيرند. از طرف ديگر، آمار