183فرمود: هنگامى كه به منى رسيدى و سنگ ريزهها را افكندى آيا قصد كردى كه به مقصود و خواستهات رسيدهاى و همانا پروردگار تو هر نياز و حاجتى را كه دارى براى تو برآورده است؟
گفت: نه.
فرمود: هنگامى كه سنگريزهها را افكندى آيا قصد كردى كه دشمنت ابليس را سنگ افكندهاى و با به پايان رساندن حج گرانبهايت او را نافرمانى كردهاى؟
گفت: نه.
فرمود: هنگامى كه سرت را تراشيدى قصد كردى كه همانا از آلودگىها و بدى عاقبت فرزندان آدمى پاك و پاكيزه شدهاى و از گناهان بيرون رفتهاى چنانكه مادرت تو را زائيده بود؟
گفت: نه.
فرمود: هنگامى كه در مسجد خيف نماز گزاردى آيا قصد كردى كه جز از خداوند عزيز و جليل و گناه خود ترسى نداشته و جز به رحمت و مهربانى خداوند تعالى اميدوار نباشى؟
گفت: نه.
فرمود: هنگامى كه قربانى كردى آيا قصد كردى كه به آنچه تمسك جستى از حقيقت پرهيزگارى گلوى طمع را بريده باشى و آيا قصد كردى كه سنت ابراهيم عليه السلام را در تصميم به ذبح فرزند و ميوۀ جگر و ريحانۀ قلبش پيروى كرده باشى؟ چه اين سنّت اوست براى كسى كه بعد از او تقرب به خداوند متعال را خواسته باشد؟