85انحرافات اخلاقى و اجتماعى روشن است.
در روايات اسلامى بيكارى بشدت مورد نكوهش قرار گرفته است.
پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود:
«إن اللّٰه يبغض الصحيح الفارغ لافى شغل الدنيا ولا فى شغل الآخرة» 1
خداوند شخص سالم و بيكارى را كه نه در راه انجام كار دنيا و نه در راه انجام كار آخرت است، دشمن مىدارد.
و كار چه براى تأمين زندگى دنيوى باشد و چه براى تأمين زندگى اخروى، از آن مفاسد پيشگيرى مىكند.
آن حضرت دربارۀ ضرورت برنامهريزى براى اوقات فراغت فرموده:
«إن كان الشُغل مجهدة فالفراغ مفسدة» 2
اگرچه كار خسته كننده است، ولى بيكارى فساد مىآفريند.
در سخنى منسوب به امام على عليه السلام آمده است:
«القلب الفارغ يبحث عن السّوء واليد الفارغة تنازع الى الإثم» 3
دلِ بيكار، دنبال كارِ زشت است و دست بيكار به سوى گناه دراز مىشود.
قرآن كريم توصيه مىكند كه انسان بايد براى اوقات فراغت خود برنامهريزى كند تا هيچ وقت بيكار نباشد:
«فَإِذٰا فَرَغْتَ فَانْصَبْ» 4
هنگامى كه از كارى فارغ شدى، به كارى ديگر بپرداز.