40و در صحيفۀ سجاديه كه از اصيل‌ترين منابع شيعى و كتب اسلامى است بارها شفاعت پيامبر اكرم (ص) مورد طلب و درخواست قرار گرفته است. ¹روشن است كه بر خلاف پندار وهابيان، امكان شفاعت به عنوان لطفى الهى هرگز بسترى براى گناه و مشوّقى براى نافرمانى نخواهد بود. زيرا چنان‌چه از آيات قرآنى به دست آمد، اين لطف اميد بخش موقوف به اذن خداوند و تنها شامل حال كسانى است كه اجمالاً مورد رضايت باشند. چنان‌چه از رسول خدا(ص) روايت شده است كه در ضمن حديثى فرمود: «فرشتۀ پروردگارم به نزد من آمد و مرا ميان ورود نيمى از امّتم به بهشت و شفاعت مخير نمود، پس من شفاعت را برگزيدم. برخى صحابۀ آن حضرت گفتند: از خداوند بخواه كه ما را در شفاعت تو قرار دهد! آن حضرت فرمود: شما و هر كه بميرد در حالى كه چيزى را شريك خدا قرار نداده است در شفاعت من هستيد.» ²

از امام صادق (ع) نيز روايت شده است كه در ضمن حديثى فرمود:

«شفاعت پيامبر (ص) و شفاعت ما با گناهان شما از