167شايسته تو است حق ستايش و عبوديت ترا بجاى نياورديم،اى خدا،منزهى تو، ذَكَرْناكَ حَقَّ ذِكْرِكَ يا اللهُ،رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ حق ياد ترا هيچ گوينده ذكرى ادا نكرده است،اى خدا،پروردگارا بيامرز و ببخش وَاعْفُ وَتَكَرَّمْ وَتَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ،إِنَّكَ تَعْلَمُ و از من درگذر و گرامىام دار و از آنچه مىدانى درگذر،همانا تو مىدانى ما لا نَعْلَمُ،إِنَّكَ أَنْتَاللهُ الاَْعَزُّالاَْكْرَمُ.»
آنچه را ما نمىدانيم،همانا تو عزيزترين و گرامىترين خدائى.»
(إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَۀَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ «همانا سعى صفا و مروه،از شعائر دين خداست،پس هركس،حج الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما، و عمره را بجاى آورد،باكى بر او نيست كه سعى صفا و مروه بجاى آورد، وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللهَ
شاكِِرٌعَلِيمٌ).
و هركس با ميل و رغبت نيكى كند.خدا به وى پاداش خواهد داد كه او سپاسگزار و داناست.»