159لِلَّذِينَ آمَنُوا،رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ،رَبِّ اغْفِرْ در قلوب ما قرار مده پروردگارا همانا تو رؤف و مهربانى،خدايا ببخش وَارْحَمْ وَاعْفُ وَتَكَرَّمْ وَتَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ،إِنَّكَ و به من رحم كن و بزرگوارى فرما و از آنچه كه از من مى‌دانى درگذر،همانا تو تَعْلَمُ ما لا نَعْلَمُ،إِنَّكَ أَنْتَ اللهُ الاَعَزُّ الاَْكْرَمُ.

مى‌دانى آنچه را من نمى‌دانم،به درستى كه تو عزيزترين و گرامى‌ترين هستى.» (إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَۀَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ «همانا سعى صفا و مروه،از شعائر دين خداست،پس هر كس،حج الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما، و عمره را بجاى آورد،باكى بر او نيست كه سعى

صفا و مروه بجاى آورد، وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللهَ شاكِرٌعَلِيمٌ).

و هركس با ميل و رغبت نيكى كند.خدا به وى پاداش خواهد داد كه او سپاسگزار و داناست.»