255مسؤوليتى نشسته است - در مجلس است، در دولت است - او اگر مرعوب شد، واويلاست! مرعوب شدن او، يعنى از دست دادن بسيارى از امكانات اين ملت! نماينده نبايد مرعوب بشود.
نماينده نبايد مفتون و فريفته شود
از طرف ديگر، نماينده نبايد مفتون هم بشود. بعضيها مفتون و فريفته مىشوند و دهنشان باز مىماند؛ اينها آدمهاى سادهلوحى هستند كه راهحلهاى خيالىِ اقتصادى يا سياسى يا امنيتىيى كه با آب و تاب تمام و با رنگ و لعاب گوناگون عرضه مىشود، آنها را از خود بىخود مىكند! سالها تجربه مىكنند؛ اما آخرش خود و ديگران را به خاكستر سياه مىنشانند! بنابراين، مفتون هم نبايد بشوند؛ بلكه به دنبال راهحل صحيح، راه حل مستقل، راه حل برخاستهى از شرايط خاص اين ملت و اين كشور، راهحل ارائه شدهى از سوى اسلام باشند. اسلام در همهى مسائل، همهى راهحلها را داده است؛ ما بايد خودمان برويم و پيدا كنيم. اگر ما كج مىفهميم، اگر ما بد مىفهميم، اگر ما دنبالش نمىرويم و نمىرسيم، تقصير اسلام نيست؛ خودمان را بايد اصلاح كنيم.
نماينده، طمعورز نباشد
نماينده، طمعورز هم نبايد باشد. بعضيها دهانشان كه به اندك چيزى از طرف دشمن شيرين شد، همه چيز را از دست مىدهند! اگر بخواهيد نمايندهيى مرعوب نشود، مفتون نشود، دچار طمع نشود، سراغ آدم امين و متدين برويد. معروف است كه آدمهايى كه خودشان هم امين نيستند، وقتى بخواهند مالشان را نگهدارند، دست يك آدم امين مىدهند! امانت، يك ارزش است. ممكن است انسان متدين يك وقت اشتباه هم بكند؛ اما وقتى كه فهميد اشتباه كرده، برمىگردد؛ اين خيلى ارزش است. اينها مثل آنكسانى نيستند كه اگر اشتباه مىكنند، پا روى لغزشگاه مىگذارند و به طرف جهنم مىلغزند؛ وقتى هم فهميدند، سرحرفشان مىايستند كه نخير، همين است؛ و تا آن اعماق مىروند! پس، انتخاب نماينده مهم است.