209پياپى، رأى شوراى امنيت سازمان ملل را بر محكوميت رژيم صهيونيستى براى ويرانسازى خانههاى مسلمانان بخش شرقى بيتالمقدس، وتو كرد؛ و اين همان امريكاست كه بخش عظيمى از ثروت و قدرت خود را از موجودى كشورهاى عربى مسلمان كسب مىكند و دولتهاى بسيارى از اين كشورها، صريحاً دوستى و احترام و ثروت خود را، بلكه بخشهايى از خاك خود را تقديم آن كردهاند. چرا امريكا در مقابل اين دوستيهاى قولى و عملى، حتى يك بار هم حاضر نيست در مسألهى فلسطين، ميل و خواست آنان را رعايت كند. بىشك هيچ دولتمرد عرب و مسلمان نمىتواند در برابر تجاوزهاى اخير رژيم صهيونيست كه ياد آور و دنبالهى جنايات پنجاه سالهى آن رژيم است، و حتى مخالف قرارهايى است كه به نام صلح در سالهاى اخير بسته شده است، بىتفاوت باشد و از آن خشمگين نشود، ولى چرا دوستى و وفادارى ديرين دولتمردان عرب با امريكا، كمترين تأثيرى در روند روزافزون حمايت امريكا از رژيم غاصب نمىگذارد؟ درست است كه دولت كنونى امريكا بيش از اسلاف خود به صهيونيستها سرسپردگى نشان مىدهد؛ ولى كِى و كجا اتفاق افتاده است كه دولتهاى متعاقب امريكا، دوستان عرب خود را با برادران صهيونيستِ خود برابر بشمارند و يك بار هم كه شده، غاصبان صهيونيست را از خود ناراضى كنند؟
در اين باب، سخنان گريهآور بسيار است و حديث غفلت و احياناً خيانت خوديها و استكبار و خباثت بيگانگان و دشمنان، چيزى نيست كه در اين گفتار مختصر بگنجد؛ آنچه اين جانب مىگويم، آن است كه جفاى دشمن به خاطر آن است كه جبههى خودى نخواسته است از همهى نيرو و امكان خود استفاده كند و عِده و عُدهى خود را به مصاف دشمن بياورد.
امت بزرگ اسلامى؛ بزرگترين پشتوانهى جهان اسلام
بزرگترين پشتوانهى جهان اسلام، امت بزرگ اسلامى است؛ يعنى ملتهاى مسلمان كه وحدت و اتفاق و تفاهم آنها و غريو رعد آساى اعتراض آنها و قدرت انديشه و بازوى كار و ثروت طبيعى و خدادادهى آنها، مىتواند دل هر دولت مستكبر را آب، و