69همچنين امكان دارد كه مقصود از بيت، بيتاللّٰه الحرام باشد؛ همانگونه كه خداوند متعال مىفرمايد: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً؛ 1«همانا نخستين خانهاى كه براى [عبادت] مردم بناشده، همان مكه مبارك است» . از همين رو در دعاى ندبه ملاحظه مىكنيم كه بعد از نقل آيۀ فوق، آيۀ تطهير را ذكر مىكند و مىفرمايد: « أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنّٰاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً وَ هُدىً لِلْعٰالَمِينَ
فِيهِ آيٰاتٌ بَيِّنٰاتٌ مَقٰامُ إِبْرٰاهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً وقلت: إِنَّمٰا يُرِيدُ اَللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ اَلرِّجْسَ أَهْلَ اَلْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . 2و معلوم است كه هر كس صلاحيت ندارد اهل بيت نبوت يا بيت اللّٰه الحرام باشد.
ثانياً: كلمۀ اهلبيت در آيۀ تطهير به صورت مفرد با «الف و لام» آمده است و اگر مراد بيت سكنا بود بايد به صورت جمع مىآمد؛ همانگونه كه در صدر آيه به صورت جمع آمده است: وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ.
محدوديت از حيث مصداق
با مراجعه به قرائن موجود پى مىبريم مقصود از اهلبيت در آيۀ تطهير، افراد مخصوصى است كه همان پنج تن آل عبا و كسائند؛ قرائن عبارتند از:
الف) الف و لام عهد در «البيت» كه مراد از آن كسانىاند كه وقت نزول آيه در حجره بودند.
ب) ارادۀ تكوينى، نه تشريعى و اين نوع اراده، شامل همۀ افراد نمىشود، بلكه تنها برخى از افراد را به دليل خاصى در بر مىگيرد.
ج) اهلبيت در كلمات پيامبر صلى الله عليه و آله بر همين پنج تن اطلاق شده است؛ همانگونه كه در مورد آيۀ مباهله فرمود: «اللّهم هؤلاء أهلى» .
د) پيامبر صلى الله عليه و آله در عمل نيز مصداق آيه را به افرادى خاص و معين محدود مىكند، لذا