88براى شيعيان مسلم بود كه امام رضا عليه السلام فرزند خود جواد عليه السلام را براى جانشينى برگزيده است. ولى خردسالى آن حضرت موجب كاوش بيشتر مردم براى اطمينان خاطر، گرديد.
اضطراب خاطر موجود، سبب شد تا برخى از آنها به دنبال «عبداللّٰه بن موسى»، برادر امام رضا عليه السلام ، بروند. ولى از آنجا كه حاضر نبودند بدون دليل، امامت كسى را بپذيرند، جمعى از آنها، پيش وى سؤالاتى را مطرح كردند و هنگامى كه او را از جواب دادن ناتوان ديدند، وى را ترك كردند. 1 و شمار ديگرى نيز به واقفىها كه بر امام كاظم عليه السلام توقّف كرده بودند پيوستند، زيرا طبق نظر نوبختى، آنان بلوغ را يكى از شرائط امامت مىدانستد. 2
با اين وجود، بيشتر شيعيان به امامت امام جواد عليه السلام گردن نهادند. در ميان آنان كسانى، كمىِ سن امام را به خود امام جواد عليه السلام نيز، گوشزد كردند. آن حضرت در جواب به جانشينى «سليمان عليه السلام » از «داود عليه السلام » اشاره كرد و فرمود: «حضرت سليمان هنگامى كه هنوز كودكى بيش نبود، گوسفندان را به چرا مىبرد حضرت داود او را جانشين خود كرد، درحالىكه علماى بنىاسرائيل، عمل او را انكار مىكردند.» 3
شيعيان «امامى» امامت را از جانب خدا مىدانستند، و به همينجهت كمى سن امام نمىتوانست خللى در عقيدۀ آنان ايجاد كند.
شيعيان براى اثبات امامت، سؤالاتى را مطرح مىنمودند و موقعى كه احساس مىكردند كه مدعى امامت از عهدۀ پاسخگويى برمىآيد، (با وجود نص به امامتشان) وى را بهعنوان امام معصوم مىشناختند.
شيعيان امامى در سراسر نقاط، بويژه در عراق، مدائن و ايران و... به سر مىبردند. 4
شيعيان علاوه بر ارتباط با امام از طريق وكلاى آن حضرت، در مراسم حج نيز با امام