343لك واليك، واشكرهم على هجرتهم فيك ديارهم، و خروجهم من سعة المعاش الى ضيقه...».؛ ¹

بار خدايا پيروان پيامبران و ايمان آورندگان به ايشان از اهل زمين كه از روى غيب و پنهانى ايمان آوردند؛ در آن هنگام كه دشمنان به تكذيب و دروغ پنداشتن ايشان معارضه نمودند، روبرو شدند و آن هنگام كه به سبب حقائق ايمان پيغمبران علاقه‌مند بودند در هر روزگار و زمانى كه در آن پيغمبرى فرستادى و براى اهل آن دليل و راهنمايى گماشتن، از از زمان آدم تا محمّد صلى الله عليه و آله ، از پيشوايان هدايت و رستگارى و جلوداران اهل تقوى وپرهيزكارى كه بر همۀ آنها سلام و درود باد، آنان را از خود به آمرزش و خشنودى ياد فرما. بار خدايا به خصوص اصحاب و ياران محمّد آنان كه همراه بودن را نيكو به پايان بردند و آنان كه براى يارى او در جنگ شجاعت و دلاورى برجسته‌اى آشكار ساخنتد، و او را يارى كردند، و به ايمان آوردن به او شتافتند و به دعوتش پيشى گرفتند، و دعوت او را آن هنگام كه برهان رسالت‌هاى خود را به گوششان رساند پذيرفتند. و در راه آشكار ساختن دعوت او از زنان و فرزندان دورى نمودند، و در استوار كردن پيغمبرى و آنان كه محبّت و دوستى آن بزرگوار را در دل داشتند، و در دوستيش تجارت و بازرگانى‌اى را آرزو داشتند كه هرگز كسادى در آن راه نمى‌يابد. و آنان كه چون به عروه و دستۀ آن حضرت آويختند قبيله‌ها از آنها دورى گزيدند، و چون در سايۀ خويشى با او جاى گرفتند خويشان با آنان خود را بيگانه پنداشتند. پس خدايا آنچه را كه براى تو در راه تو از دست داده‌اند براى ايشان فراموش مكن، و براى آن كه مردم را بر تو گرد آوردند، و براى تو با پيغمبرت دعوت كنندگان به سوى تو بودند ايشان را از خوشنودى خود خوشنود ساز. و ايشان را در برابر آن كه در راه تو از شهرها و خويشاوندان دورى گزيده از زندگى فراخ به تنگى و سختى روى آوردند...