297مى‌دانستند كه اگر جنّ و انس جمع شوند تا مثل قرآن على عليه السلام را تأليف كنند، نخواهند توانست؛ همان‌گونه كه عكرمه به ابن سيرين گفت. ¹ بلكه سبب حقيقى براى ردّ مصحف امام على عليه السلام آن است كه آنان به خوبى مى‌دانستند كه در اين مصحف تفسير حقيقى آيات قرآن است، كه اين كار با سياست آنان سازگارى نداشت. هم‌چنين مى‌دانستند كه در آن مصحف اسامى اهل حقّ و باطل كه قرآن بر آن‌ها نازل شده وجود دارد. لذا به اين نتيجه رسيدند كه آن مصحف به ضرر سياست آنان است، همان ضررى كه به‌خاطر آن از نشر حديث رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز جلوگيرى نمودند.

در كلام امام على عليه السلام به‌طور صريح به همين دليل اشاره است، آن‌جا كه خود در مورد قصّۀ مصحفش چنين مى‌گويد: «چون آگاه شدند بر آنچه خداوند از اسماى اهل حقّ و باطل بيان كرده و اين ظاهرترين نقض است كه عهد كرده‌اند؛ گفتند: ما را به مصحف تو احتياجى نيست، آنچه نزد ما از قرآن است ما را بى‌نياز مى‌كند. ²

مصحف امام على كجاست؟

از برخى روايات استفاده مى‌شود كه مصحف امام على عليه السلام از آن‌حضرت به فرزندش امام حسن عليه السلام و سپس به امام حسين عليه السلام و همين‌طور به فرزندان معصومش منتقل شده است و الآن نيز نزد آخرين فرزند معصومش، يعنى امام مهدى عليه السلام مى‌باشد.

طلحه مى‌گويد: از اميرالمؤمنين عليه السلام سؤال نمودم: خبرده مرا از آنچه نزد توست؛ مانند قرآن و تأويل آن، و علم حلال و حرام، آن‌را به چه كسى واگذار مى‌نمايى و صاحب آن بعد از تو كيست؟ حضرت فرمود: «به كسى مى‌سپارم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مرا بدان امر كرده، او وصىّ من و اولى‌ترين مردم به خودشان، يعنى فرزندم حسن است و او نيز به فرزندم حسين خواهد سپرد و همين‌طور به تك‌تك فرزندان فرزندم حسين عليه السلام خواهد رسيد.». ³