295

اعتراف اهل سنت

با خصوصياتى كه براى مصحف امام على عليه السلام بيان شد جا دارد هركس اسم آن را با خصوصياتش مى‌شنود درصدد دسترسى به برآيد، تا از گنجينۀ علم آن بهره‌مند شود.

تاريخ گوياى آن است كه برخى از علما درصدد دست‌يابى به آن برآمده‌اند.

سيوطى و ديگران از ابن‌سيرين نقل مى‌كنند كه گفت: «به من خبر رسيده كه على عليه السلام قرآن‌را با كيفيت تنزيلش مكتوب داشته، چنان‌كه به آن دسترسى پيدا نمايم به علم فراوانى رسيده‌ام.». ¹ آن‌گاه ميگويد: آن كتاب را طلب نموده و حتى نامه‌اى به مدينه نوشتم تا از آن اطلاعى يابم، ولى به آن دست نيافتم.

تنها ابن سيرين نبود كه به آن دست نيافت، بلكه ابن‌عون نيز بعد از آن‌كه از فضل آن آگاه شد به‌دنبال آن رفت، ولى موفق نشد. خودش مى‌گويد: «از عكرمه دربارۀ مصحف على سؤال نمودم، ولى او هم از آن اطلاعى نداشت.». زهرى هم در مورد مصحف على عليه السلام مى‌گويد: «اگر آن مصحف يافت شود نافع‌تر بوده و علمش بيشتر است.». ²

هم‌چنين از ابن‌جزى كلبى نقل شده كه گفت: «اگر مصحف على يافت مى‌شد در آن علم كثيرى بود.» ³

علت مخفى بودن مصحف امام على

سؤالى كه در اين‌جا مطرح مى‌شود اين است كه چرا مصحف امام على از ديد عموم مخفى است تا انسان‌ها از علوم و اطلاعات آن محروم باشند؟

با دقت در تاريخ پى مى‌بريم كه بعد از آن‌كه امام على عليه السلام قرآن را جمع‌آورى نمود آن‌را براى خود نگه داشت. البته قبل از آن نزد مردم آمده و به آنان ارائه نمود، ولى آنان قرآن على عليه السلام را نپذيرفتند.