249ولى قلب او بيدار است. حال چگونه ممكن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حال خواب قلبش بيدار ومتذكّر باشد، ولى در حال بيدارى از عبادت پروردگارش غافل گردد ودر نماز سهو كند؟
7 - وقوع سهو از انبيا منافى حكمت بعثت است، همانگونه كه در ادلۀ عقلى به آن اشاره شد.
8 - سنن پيامبر صلى الله عليه و آله اعم از قول و فعل و تقرير حجت است و سهو با حجيّت سنت پيامبر صلى الله عليه و آله منافات دارد.
9 - شيخ مفيد رحمه الله مىفرمايد: «حديث سهوالنّبى در نماز، از اخبار آحاد است و نمىتوان در باب اعتقادات به خبر واحد تمسك نمود، چون مفيد ظنّ است، نه قطع و آنچه قطعى است اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله شخصى است كامل، معصوم، كسى كه خداوند متعال در تمام حالات او را از خطا و سهو محافظت نموده است.»
ب) روايت ابوهريره:
بخارى از ابوهريره نقل مىكند: «نماز برپاشد، صفوف جماعت مستقيم، همگى در حال قيام، منتظرند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به مسجد بيايد و نماز را با آنان بهجاىآورد، رسولخدا صلى الله عليه و آله وارد مسجد شد و مستقيماً به محراب رفت، ناگهان يادش آمد كه جنب است. رو به مردم كرده فرمود: شما سر جاى خود بايستيد تا من غسل كنم و دوباره بازگردم. ما مدّتى ايستاديم، پيامبر صلى الله عليه و آله غسلكرده و به مسجد بازگشت درحالىكه از سر آنحضرت آب مىچكيد. تكبير گفت و نماز خوانده ما نيز به او اقتدا نموديم. 1
همان جوابها كه در ذيل حديث اوّل داديم، اينجا نيز ذكر مىكنيم.
اگر كسى بگويد كه قصد پيامبر صلى الله عليه و آله از اين رفتار بيان احكام از راه عمل است، كه تأثير بيشترى دارد تا قول، در جواب مىگوييم: برعكس، در فعل احتمال خصوصيت است، برخلاف قول. خصوصاً آنكه در حال جنابت نيز وارد مسجد شده است.
ما معتقديم اينگونه احاديث جعلى است. و سرّ جعل آن هم اين بوده كه بزرگانشان اهل سهو و نسيان و خطا بودهاند، لذا مىخواهند با نسبتدادن اين امور به پيامبر صلى الله عليه و آله از قبح