412مجملا حلبى روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه كه چون ميت را خواهى كه به قبر در آورى تابوت را نزد پاى قبر گذار و ميت را از آنجا بيرون آور و سر او را پيش كن و به قبر در آور و آية الكرسى را بخوان و بگو، بسم اللّٰه و فى سبيل اللّٰه و على ملّة رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله

اللّٰهمّ افسح له فى قبره و الحقه بنبيّه صلّى اللّٰه عليه و آله و آن دعايى را كه در نماز خواندى يك مرتبه اينجا بخوان از

اللّٰهمّ ان كان محسنا فزد فى احسانه و ان كان مسيئا فاغفر له و ارحمه و تجاوز عنه. و هر چه توانى از جهت ميت طلب مغفرت بكن پس حضرت فرمودند كه حضرت سيد الساجدين صلوات اللّٰه عليه وقتى كه ميتى را در قبر مى‌بردند مى‌گفتند كه:

اللّٰهمّ جاف الارض عن جنبيه و صاعد عمله و لقّه منك رضوانا.

و در حديث حسن كالصحيح از محمد بن مسلم از احدهما صلوات اللّٰه عليهما منقولست كه فرمودند كه چون ميت را در لحد گذارى بگو

بسم اللّٰه و فى سبيل اللّٰه و على ملّة رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله عبدك ابن عبدك نزل بك و أنت خيره منزول به اللّٰهمّ افسح له فى قبره و الحقه بنبيّه اللّٰهمّ انّا لا نعلم منه الاّ خيرا و أنت اعلم به. و چون خشت چينى بر او بگو

اللّٰهمّ صل وحدته و انس وحشته و اسكن اليه من رحمتك رحمة تغنيه عن رحمة من سواك و چون از قبر بيرون آيى بگو إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ

و الحمد للّه ربّ العالمين اللّٰهمّ ارفع درجته فى اعلى علّيين و اخلف على عقبه فى الغابرين يا ربّ العالمين.

و در حديث صحيح از سماعه منقولست كه عرض كردم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه كه چه گويم وقتى كه ميتى از شيعيان را به قبر برم حضرت فرمودند كه بگو

اللّٰهمّ عبدك فلان و به جاى فلان اسم ميت را بگو