322فرمودند چون حضرت سيد المرسلين صلى اللّٰه عليه و آله بر ميتى نماز مى‌گذاردند تكبير مى‌گفتند و شهادتين مى‌خواندند، ديگر تكبير مى‌گفتند و صلوات بر رسول و آل او صلى اللّٰه عليهم مى‌فرستادند و دعا بر ايشان مى‌كردند، يا بر ميت، ديگر تكبير مى‌گفتند و دعا از براى مؤمنين و مؤمنات مى‌كردند، ديگر تكبير چهارم مى‌گفتند و دعا از جهت ميت مى‌كردند، ديگر تكبير مى‌گفتند و فارغ مى‌شدند پس چون حق سبحانه و تعالى او را نهى فرمود از دعاى بر منافقان چون نماز بر ايشان مى‌كرد تكبير مى‌گفت و تشهد مى‌خواند، ديگر تكبير مى‌گفت و صلوات بر نبى و آل او مى‌فرستاد و ديگر تكبير مى‌گفت و دعا از براى مؤمنان مى‌كرد، ديگر تكبير چهارم مى‌گفت و فارغ مى‌شد و دعا از جهت ميت نمى‌كرد و اين حديث اگر چه ام سلمه حالش نزد ما معلوم نيست اما اگر ثقه نمى‌بود محمد بن مهاجر و ابن ابى عمير از او روايت نمى‌كردند و علما اعتماد نمى‌كردند خصوصا ابن بابويه. و در حسن كالصحيح و صحيح از حماد بن عثمان و هشام بن سالم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه منقولست كه حضرت رسول خدا صلى اللّٰه عليه و آله بر جمعى پنج تكبير مى‌گفتند و بر جمعى چهار تكبير مى‌گفتند و چون چهار تكبير مى‌گفتند متهم مى‌شد ميت به آن كه منافق است.
و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه منقولست كه فرمودند كه حضرت رسول اللّٰه صلى اللّٰه عليه و آله نماز بر ميتى گذاردند و پنج تكبير گفتند و بر ديگرى نماز گذاردند و چهار تكبير گفتند.
اما آن را كه پنج تكبير گفتند در تكبير اول حمد الهى و تمجيد او كردند، و در تكبير دوم دعا از جهت رسول اللّٰه كرد، و در تكبير سيم دعا از براى مؤمنين و مؤمنات كرد، و در تكبير چهارم دعا از براى ميت كردند، و در تكبير