230جريدتين و البته حديثى به او رسيده خواهد بود، و اكثر علما افزوده‌اند شهادت رسالت و اقرار بائمه معصومين صلوات اللّٰه عليهم را، و گفته‌اند كه به تربت حضرت امام حسين صلوات اللّٰه عليه بنويسند و به سياهى و رنگى ديگر ننويسند و مى‌بايد كه به ايشان حديث رسيده باشد البته.
و در حديثى وارد است از حضرت امام حسين صلوات اللّٰه عليه كه جوشن صغير و كبير را بنويسند بر كفن و عمل به آن مى‌توان كرد و بهتر آنست كه بر محاذى عورت و پائين‌تر ننويسند مبادا نجس شود.
(و يلفّها 1جميعا و سئل الصّادق صلوات اللّٰه عليه عن علّة الجريدة فقال 2انّه يتجافى عنه العذاب ما دامت رطبة)
و بعد از آن كفنها را بر ميت مى‌پيچند و در حسنه فضلا منقولست كه از آن حضرت صلوات اللّٰه عليه پرسيدند از علت گذاشتن جريدتين با ميت حضرت فرمودند كه تا اين چوب تر است ميت را عذاب نمى‌كنند و ديگر خواهد آمد.
(و مرّ رسول اللّٰه صلّى اللّٰه عليه و آله على قبر يعذّب صاحبه فدعا بجريدة فشقّها نصفين فجعل واحدة عند رأسه و الاخرى عند رجليه)
و عامه و خاصه روايت كرده‌اند كه حضرت سيد المرسلين صلى اللّٰه عليه و آله گذشتند بر قبرى كه عذاب مى‌كردند صاحب آن قبر را پس حضرت طلبيدند شاخ خرمائى و بدو نصف كردند و يكى از آنها را نزد سر ميت فرو كردند به قبر و يكى را نزد پايهاى قبر يا ميت.
(و روى انّ صاحب القبر كان قيس بن قهد الانصارىّ و روى قيس بن قمير و انّه قيل له صلّى اللّٰه عليه و آله لم وضعتهما 3فقال انّه