93تنها در ناحيه شرقى آن درى نصب كرد.

همان گونه كه گذشت، بعدها ابن زبير درِ ديگر را گشود كه به وسيله حجّاج بسته شد و اكنون همان يك در باقى مانده است. اين در تا به حال چندين بار عوض شده است و آخرين بار در سال 1398 قمرى به دستور خالد بن عبدالعزيز درِ جديدى ساخته و نصب گرديد. چنان كه گذشت ساختمان كعبه نيز از سال 1040 تا قرن اخير تعمير نشده بود، ولى در سال 1377 قمرى به دستور سعود بن عبدالعزيز تعميراتى شد، اما در سال 1417 و پس از آن به دستور فهد بن عبدالعزيز ديواره‌هاى كعبه، تعمير اساسى شد.

سقف كعبه به صورت دو سقفى (با فاصله 120 سانت ميان دو سقف) است كه با سه پايه چوبى كه در ميانه آن در يك رديف قرار گرفته، نگهدارى مى‌شود. اطراف آن سنگ‌هاى مرمر نصب شده و در كنار آن پلكانى قرار دارد كه براى رسيدن به سقف بالايى تعبيه شده است. درى كه از بالا به روى بام كعبه گشوده مى شود به نام باب التوبه شهرت دارد.

شاذروان

در چهار طرف ديواره‌هاى كعبه، يك برآمدگى قرار دارد كه به نظر مى‌رسد براى حفاظت از ديوارها قرار داده شده و به آن شاذروان گفته مى‌شود. اطلاعات مربوط به شاذروان دست كم از قرن دوم وجود داشته زيرا در روايات و برخى از احكام فقهى مربوط به طواف، از آنها سخن گفته شده است. در قرن سوم، شاذروان از قطعه سنگهاى زيادى تشكيل شده بود كه ازرقى، مورخ مكه و نويسنده كتاب اخبار مكه شمار آنها را به دست داده است.